Illustrasjonsbilde. Frilansmusikere selger utstyret sitt i pandemien. (Foto: Kjetil Aarseth)

Koronakrønikene: Selge sjela

Berre eit instrument. Men det er ei forlengelse av kroppen. Av tankar, tekster, melodiar og formidlingsgleda. Av lydsporet til livet ditt, kjære lesar.

Kalender

Av Kjetil Aarseth, daglig leder i Tikkio

For nokre månader tilbake fortalte ein ven – ein habil musikar – at dei første annonsene for musikkinstrument begynte å dukke opp. Det var ikkje dei vanlege annonsene med ein enkel gitar her, ei effektboks der eller ein mikrofon.

– Det er utstyr som eg veit er det siste dei ville selge, sa han.

Gullet i samlinga. Arvesølvet. Stålstrengaren. Forsterkaren. Boksa med den magiske lyden som har vore med å definere artisten som artist.

Kniven på strupen. Det siste før kemnaren, huseigaren eller banken gjer livet surt. Eller alle på ein gong.

For musikarar er instrumentet som set lyd, farge, varme og historie til musikken, meir enn berre ein ting. Det er budbringaren som flyttar ideane deira over til eit medium, enten det er for strauming, vinyl, cd eller radio. Det er kringkastaren mellom dei på ei scene og publikum i salen.

Det siste dei ville selge.
Men no må dei.

Musikarar over heile verda er i kneståande. Ikkje på den gode måten i eit møte med eit jublande publikum. Økonomisk kneståande i møter med rekningar og livet, uten inntekter eller kompensasjon nok til å halde det gåande.

Ein kik på Finn eller salgssidene på Facebook viser at det tårnar seg opp med godbitar til salgs. Her er det gitarar, trommesett, mikrofonar eller boksar som gir godlyd og som har fulgt dei i årevis. Eller kortare. Men som dei har spart til, kjøpt, tatt vare på, tatt med til utallige scener. Kanskje ei skramme som fortel si eiga historie. Ein bulk eller brist som eit evig minne om eit hopp frå scenekanten til ventande hender og eit ublidt møte med den samme scenekanten på returen. Nedslitte tangentar etter millionar av anslag. Blodflekkar på ei reim etter den gongen ein spelte til fingertuppane gjekk i oppløsning.

Lukta av øl, svette og gledestårer.

Så kva kan du gjere? Du har stortingsrepresentantar og kulturmyndigheiter lokalt, i fylket og nasjonalt som kan påverkast. Ring. Skriv. Kjøp billettar til dei arrangementa som framleis finns. Eg driv eit billettselskap, men eg favoriserer ingen.

Vi treng artistane. Du også. Og ikkje minst familia deira. Det er vanskeleg å forsørge barna sine, når ein har næringsnekt. Kjøp der det er billettar i salg. Sel artisten vinyl, cd, bag eller buttons, kjøper du no. Du får bedre samvit, kulturell kapital og ein takksam artist. Kan du invitere ein musikar du kjenner heim til deg for å spele neste gong du har fest med kohorten + 5? Driv du ei bedrift kan du hente inn nokon som treng eit publikum og inntekter, enten til eit fysisk møte eller over nettet.

Berre eit instrument. Men det er ei forlengelse av kroppen. Av tankar, tekster, melodiar og formidlingsgleda. Av lydsporet til livet ditt, kjære lesar.

Av sjela. No er den dessverre til salgs.

Teksten ble først publisert på Kjetil Aarseths facebookside, fredag 29. januar 2021 (red. mrk.).

For å kommentere her må du ha en Facebook-konto. Dersom du har en mening du ikke får postet her kan du sende oss en e-post.

Hold deg oppdatert

Meld deg på vårt nyhetsbrev