Av Hilde Bjørkum, direktør for Førde Internasjonale Folkemusikkfestival (bildet) og Elisabeth Kværne, musikar
Som kjent er det ikkje enkelt å drive mediekritikk i Norge, slik også denne gongen: Svaret frå Sven Ove Bakke bidreg berre til å understreke Tellef Kvifte sine poeng.
Arrogant ignorering
Tradisjonsmusikarane sjølve veit at dei er viktige aktørar i samtidas musikk og kulturliv. Dei veit at dei forvaltar ei uttrykksform som i likskap med den klassiske musikken har overlevd og blitt verdsett gjennom generasjonar.
Dei er ein sjølvstendig sjanger med grammatikk og språk fullt ut eigna til å stå på eigne bein, men som til alle tider lever i fruktbar sameksistens og utveksling med andre uttrykk. Dette er også eit mangfaldig publikum og arrangørar over heile landet klar over.
Hovudpoenget til Kvifte er at musikkjournalistane i hovudstadspressa fyrst interesserar seg for folkemusikken når den går ut av sitt eige uttrykk, heilt eller delvis, og står fram som ein del av andre sjangrar; klassisk, rock eller jazz m.m.
Gjennom pressa si arrogante ignorering av folkemusikken som sjølvstendig sjanger framstår norsk kulturliv fattigare, og publikum blir mindre merksame på ei fasinerande musikkform.
Gamle, gretne gubbar
Bildet Bakke teiknar av Tellef Kvifte som ein representant for gamle, gretne gubbar, mørkemenn i tradisjonspolitiet, fell på sin eigen urimelegheit.
Som musikar er Tellef aktiv innan tekno, jazz og tradisjonell, men grensesprengande folkemusikk. Mellom anna leia han i ei årrekkje det vellukka Talentprosjektet i regi av Førde Internasjonale Folkemusikkfestival der unge musikarar frå fleire kontinent jobbar fram eit felles uttrykk innan verdsmusikk.
Allereie i 1979 fekk Tellef sin første Spelemannpris for nyskapande samspel i gruppa ”Slinkombas”. Nye samspelformer førte til endå ein Spelemannpris for multimusikaren Tellef Kvifte, for utgjevinga ”På langeleik” i 1985.
Det frodige miljøet i Bærum Spelemannslag, der både stjernene i Valkyrien Allstars og Tellef Kvifte i dag har sin plass, er eit spennande, hovudstadsnært kulturfenomen som kunne ha fortent merksemd frå vakne musikkjournalistar!
Vi ser fram til den dagen nysgjerrige og fordomsfrie musikkjournalistar lyttar seg opp på real folkemusikk og møter den med eit ope sinn!
Tekstforfatterpris til Ane Brun
– Hun skriver personlig og eksistensielt, men samtidig universelt.
Ballade video: Søvnløse netter
Med Synne Sanden, Døssi, Bjørn Berge, Jonas Lovv, Joakim Kleven, Leander, Twin Serpent, Nullskattesnylterne & Teater nonSTOP, Halycon Days og Nicolas Leirtrø’s Action Now!
Sarah Winona Sortland er ny daglig leder i Musikkforleggerne
Går fra kommunikasjonsstilling til toppjobben.
Musikk på litteraturfestival: Fortelling, poesi – og nødvendig friksjon
Hvilken rolle kan musikk ha i en litteraturfestival? Blir vi klokere på musikkens og ordenes roller i språkmodellenes tid? Kan konserter vise veien til leselyst?
– Hva skjedde med rehabilitering ...
Ting man tenker på er som regel lett å få ut, bare man får det til å rime. Slik ser en innsatt på Ullersmo på rap.
Et rom for alt – unntatt musikk
INNLEGG: – Det er rart hvordan musikkens kraft alltid hylles i festtaler, men aldri i romfordelingen. Musikkfaget er viktig – så lenge det ikke tar plass, skriver Bodil Gullseth, musikklærer og 2. nestleder i Skolenes landsforbund.
